Korte eindcheck; Wiskunde
Richttijd: 25 minuten; stop uiterlijk na 30 minuten. Niet af? Ook dat helpt bepalen wat nog oefening vraagt. Je mag de check op een andere dag doen.
Werk met pen en papier, zonder uitwerkingen of rekenmachine. Deze selectie gaat over inverse functies, ongelijkheden, samenstellen, asymptoten en perforaties.
Dit zijn bestaande oefenopgaven uit de ELO, geen nieuwe officiële examenvragen. Deze korte selectie dekt niet alle oktoberonderwerpen. Open de antwoorden pas na je eigen poging.
1. Bepaal de inverse van y = 3x − 6.
Laat de uitwerking zien
x vrijmaken: y + 6 = 3x, dus x = y + 63. Dus finv(x) = x3 + 2.
2. Los op: x − 2x + 1 > 0
Laat de uitwerking zien
Grenzen bij x = −1 en x = 2. Drie proefgetallen:
x = −2 → −4−1 = 4 ✓
x = 0 → −21 = −2 ✗
x = 3 → 14 ✓
Er staat > en niet ≥, dus geen enkele grens doet mee.
x < −1 of x > 2
x = −2 → −4−1 = 4 ✓
x = 0 → −21 = −2 ✗
x = 3 → 14 ✓
Er staat > en niet ≥, dus geen enkele grens doet mee.
x < −1 of x > 2
3. Neem f(x) = √x en g(x) = x². Wat is f(g(x))?
Laat de uitwerking zien
f(g(x)) = √(x²) = |x|, niet x. Voor x < 0 zou x fout zijn: √((−3)²) = 3.
4. Onderzoek f(x) = x² − x − 6x² − 4 volledig op asymptoten en perforaties.
Laat de uitwerking zien
Ontbind beide:
(x − 3)x + 2(x − 2)(x + 2)
De factor (x + 2) valt weg: bij x = −2 is het 00, dus een perforatie. Na wegdelen blijft x − 3x − 2 over; invullen van −2 geeft −5−4 = 54 . Het gat ligt in (−2 ; 1,25).
Bij x = 2 is alleen de noemer nul: verticale asymptoot x = 2.
Gelijke graad, dus horizontale asymptoot y = 1.
(x − 3)x + 2(x − 2)(x + 2)
De factor (x + 2) valt weg: bij x = −2 is het 00, dus een perforatie. Na wegdelen blijft x − 3x − 2 over; invullen van −2 geeft −5−4 = 54 . Het gat ligt in (−2 ; 1,25).
Bij x = 2 is alleen de noemer nul: verticale asymptoot x = 2.
Gelijke graad, dus horizontale asymptoot y = 1.
5. Gegeven f(x) = 1x en g(x) = 2 · f(x + 1) − 3. Geef het voorschrift van g en beide asymptoten.
Laat de uitwerking zien
g(x) = 2x + 1 − 3
De binnenkant x + 1 verschuift 1 naar links, dus de verticale asymptoot schuift mee: x = −1.
De −3 verschuift alles 3 omlaag, dus de horizontale asymptoot van f, y = 0, wordt y = −3.
De factor 2 rekt de grafiek uit maar verplaatst geen van beide asymptoten.
De binnenkant x + 1 verschuift 1 naar links, dus de verticale asymptoot schuift mee: x = −1.
De −3 verschuift alles 3 omlaag, dus de horizontale asymptoot van f, y = 0, wordt y = −3.
De factor 2 rekt de grafiek uit maar verplaatst geen van beide asymptoten.
Na afloop
Bespreek later wat zelfstandig lukte, waar je vastliep en welk onderwerp je wilt herhalen. Een cijfer is niet nodig.
Alle oorspronkelijke oefenopgaven — eventueel verspreid over meerdere momenten.